Μια βροχή

Οι Θεοί ξεπλένουν την πόλη και το παρόν μου.



Όλα είναι διαφορετικά, τόσο διαφορετικά που είναι καινούργια. Το μόνο που έμεινε στάσιμο είμαι εγώ. Δεν φταίω, δεν με ειδοποιήσατε για να σας προλάβω στις αλλαγές.

Η βροχή πάλι με ειδοποίησε, μισή ώρα μπουμπούνιζε, μισή ώρα ανακοίνωνε τις αλλαγές.

Τώρα είναι αργά, τις είδα μόνος μου τις αλλαγές.

Καλύτερα στάσιμος, τελικά.
Καλύτερα να επιμένεις σε αυτό που θες, παρά να αλλάζεις επειδή σε "φοβίζει".

Ίσως πάλι χειρότερα, να μένεις πίσω.
Ίσως χειρότερο να επιμένεις.
Ίσως ανούσιο μετά από κάποια στιγμή.
Ίσως...

Γοητευτικό πάντα το καινούργιο και "περίεργη" η φύση του ανθρώπου.




Αν βρέχει θα βραχείς, ίσως να είναι τόσο απλό τελικά...