Cantus Lapsus Memoriae και ας είναι καλά η V...
Πόσο σπάζομαι όταν το παθαίνω και αδυνατώ να κάνω τις σωστές εγκεφαλικές συνάψεις. Χαθήκατε; Απλό είναι, άκουγα τον αγαπητό
Μελωδία και ως χαρωπός νοικοκύρης εσφουγγάριζα το δωμάτιο ανοχής μου (κατά τον οίκο) και αρχίζει τότε το
"λέρο λέρο λαριλο λα λα" και με αποσπά από την σοβαρή εργασία περιφοράς της Viledas.
Γνώριμος ήχος, αλλά από που. Έλα μου ντε...
“ka olo pensieri-mu tori”...
Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο, η μνήμη λιποτάκτησε άνανδρα, μόνο ένα άτομο μπορεί να μας βοηθήσει. Patapim-patapom άμεση ερώτηση στην λατρεία, μήπως προλάβει και το ακούσει... Αγωνιώδεις αναμονή εις την οθόνη αλλά τσάμπα αναβόσβηνε ο κέρσορας
“Sa mbakkao fiuro pu jurei nnero!”
La fine